O KONOPCE, KONOPKOWEJ I DIABLE – W SKRÓCIE

DAWNO, DAWNO TEMU W OGONKACH ŻYŁ SOBIE KONOPKA. WZIĄŁ SOBIE          ZA ŻONĘ KOBIETĘ, KTÓRA PRZEHULAŁA JEGO MAJĄTEK, PO CZYM GO OPUŚCIŁA. KONOPKOWA PRZYZWYCZAJONA DO ZBYTKÓW ZAWARŁA PAKT Z DIABŁEM, KTÓRY ZA JEJ DUSZĘ MIAŁ SŁUŻYĆ JEJ DO ŚMIERCI. KOBIETA PASTWIŁA SIĘ TAKŻE NAD DIABŁEM, ZMUSZAJĄC GO MIĘDZY INNYMI DO WWOŻENIA SIEBIE     NA GÓRĘ – LATEM NA SANIACH, A ZIMĄ NA TACZCE.

PEWNEGO RAZU KONOPKA SPOTKAŁ PRZY TEJ GÓRZE, NAZWANEJ PÓŹNIEJ JEGO IMIENIEM, DIABŁA, KTÓRY POPROSIŁ GO O POMOC W UWOLNIENIU OD STRASZNEJ KOBIETY. RAZEM OBMYŚLILI PODSTĘP. BIES WCIĄGAJĄC NA SANIACH KONOPKOWĄ POD GÓRĘ PRZEWRÓCIŁ SANIE, A KOBIETA WPADŁA DO DOŁU WYKOPANEGO WCZEŚNIEJ PRZEZ KONOPKĘ. GOSPODARZ DÓŁ SZYBKO ZASYPAŁ    I OBAJ ODETCHNĘLI Z ULGĄ. DIABEŁ Z WDZIĘCZNOŚCI OBIECAŁ, ŻE DWA RAZY DA SIĘ CHŁOPU WYPĘDZIĆ, NAJPIERW Z ZAMKU W WĘGORZEWIE, A POTEM Z PAŁACU W SZTYNORCIE. W ZAMIAN ZA WYPĘDZENIE ZŁEGO KONOPKA OTRZYMA DUŻO PIENIĘDZY.

TAK TEŻ SIĘ STAŁO, A SŁAWA MAZURSKIEGO CHŁOPA, CO BIESY WYPĘDZA DOTARŁA DO BERLINA. KONOPKA ZOSTAŁ WEZWANY NA KSIĄŻĘCY DWÓR,    GDZIE STRASZYŁ DIABEŁ. CHŁOP JUŻ DWUKROTNIE WYKORZYSTAŁ NADANĄ     MU MOC, ALE ZAPROSIŁ NA ZAMEK BERLINIANKĘ, DO ZŁUDZENIA PODOBNĄ       DO KONOPKOWEJ. GDY JĄ DIABEŁ UJRZAŁ CZMYCHNĄŁ CZYM PRĘDZEJ.

KONOPKA ZOSTAŁ BOGACZEM, WRÓCIŁ DO OGONEK I ŻYŁ DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE   Z NOWĄ ŻONĄ I GROMADKĄ DZIECI.

PODANIE O KONOPKOWEJ POWSTAŁO NAJPRAWDOPODOBNIEJ U SCHYŁKU XVI W., KIEDY   TO NA GÓRZE KONOPKI POD WĘGORZEWEM (OBECNIE CMENTARZ ŻOŁNIERZY RADZIECKICH), PEŁNIĄCEJ WÓWCZAS ROLĘ MIEJSCA STRACEŃ, WYKONANO OKRUTNĄ KARĘ ŚMIERCI. ZDARZENIE LEGŁO U PODSTAW ORYGINALNEGO MAZURSKIEGO PODANIA LUDOWEGO, ZNANEGO W CO NAJMNIEJ KILKUNASTU WERSJACH.

wstecz